به علاوه در اين مواقع كه دلها متوجه به عالم غيب مىشود و در حال يأس و نااميدى به او كه پناه همه در همهء اوقات است بر حسب فطرت پناهنده مىشوند براى اين كه نور ايمان به غيب در آنها بالمرّه خاموش نشود و زمينه براى هدايت بيشتر آنها فراهم شود . خداوند به ضراعت آنها جواب مىدهد در اين ميان گاه هم بعض ضراعتها بىجواب مىماند به لحاظ اين كه پاسخ مثبت ، به مصلحت تضرع كننده نيست و درواقع پاسخ موافق رحم ، بر او نيست يا اين كه انجام آن خلاف بعض سنن ثابته و حكمتهايى است كه در علم خدا رعايت آنها لازم است و ما از فهم تمام اطراف و جوانب آن عاجزيم . بديهى است در اين مواقع و در همه موقعيتهاى ديگر خداوند حكيم طبق حكمت بالغهء خود و مصالح واقعى بندگان عمل مىكند و بر خلاف ما رحم و لطف و تفضّل او از حكمت او چيزى كم نمىكند ، و اما جمله بعد نخست اشاره مىفرمايد به انزال و فرو فرستادن منافع كه ممكن است مصدر ميمى يا اسم محل و مكان جميع منفعت باشد و غرض انزال امور و چيزهايى است كه موجب نفع و سودمند باشد مثل باران و نور آفتاب كه بر زمين مىتابد و نازل مىشود و عنايات و فيوضى نامرئى . و خلاصه آثار ربّانيّت و ربوبيّت الهى كه شامل حال تمام جهانيان مىگردد و با نزول فيض از او به سوى همه انجام مىشود مثل اين بيان كه مىفرمايد :